Planowanie lektur na studiach

Inwentaryzacja odczytu

Wymień wymagane rozdziały lub artykuły oraz ich terminy. Oddziel niezbędną lekturę od opcjonalnego tła. Sama liczba stron jest trudna do porównania w podręcznikach, artykułach i slajdach.

Utwórz spis lektur zawierający kurs, źródło, przypisaną sekcję, termin i powód, dla którego jest to istotne. Dyskusja na seminarium, quiz rzeczowy i esej wymagają różnych wyników czytania. Zaznacz, czy prowadzący oczekuje pełnego tekstu, wybranych stron czy konkretnego argumentu. Nie traktuj po cichu opcjonalnych odniesień jako wymaganej pracy, ale trzymaj je pod ręką, gdy istotna koncepcja wymaga wyjaśnienia. Sprawdź, czy do dwóch kursów nie przypisano nakładającego się materiału, aby móc ponownie wykorzystać zweryfikowane podsumowanie w odpowiednim kontekście. Zacznij planowanie od następnego rzeczywistego terminu, a nie od całkowitej liczby nieprzeczytanych stron. Dzięki temu inwentarz jest użyteczny i ujawnia zatłoczony tydzień przed nocą bezpośrednio poprzedzającą dyskusję.

Oszacuj gęstość strony

Policz słowa na reprezentatywnej stronie lub użyj rozsądnej średniej z próbki. Strona zdominowana przez równania lub liczby może zająć dużo czasu, mimo że zawiera niewiele słów.

Próbkuj więcej niż jedną stronę, gdy tekst różni się układem. Wprowadzenie do rozdziału może mieć przeważnie formę prozatorską, natomiast środek zawiera tabele, równania lub rozbudowane przykłady. Oszacuj gęstość zwykłej prozy na podstawie reprezentatywnych stron i zanotuj sekcje, które wymagają osobnego dodatku na rozwiązywanie problemów. W przypadku zeskanowanego artykułu bez tekstu do wyboru do planowania wystarczające może być ręczne zliczenie kilku wierszy; Dokładne obliczenia są mniej przydatne niż uznanie głównych różnic w poziomie trudności. Zapisz założenie obok oszacowania, aby móc je później zweryfikować. Strona zawierająca pięćdziesiąt słów i złożoną liczbę może zająć więcej czasu niż strona zawierająca czterysta znanych słów, dlatego nie pozwól, aby obliczenia oparte na słowach wymazały pracę związaną z interpretacją dowodów wizualnych.

Czas na próbkę

Przeczytaj kilka stron z zamierzonym poziomem zrozumienia. Podziel przeczytane słowa przez minuty, aby oszacować prędkość. Użyj wolniejszej wartości, jeśli nieznana terminologia wymaga częstego sprawdzania.

Użyj próbki przypominającej zadanie, które masz zamiar wykonać. Włącz zegar, czytaj z oczekiwaną uwagą i zatrzymuj się po znaczącej części. Zapisz omówione słowa i czas, jaki upłynął od przeczytania, a następnie sprawdź zrozumienie, wyjaśniając argument bez patrzenia. Jeśli czytasz dziewięćset słów w sześć minut, obserwowana szybkość wynosi dla tej próbki sto pięćdziesiąt słów na minutę. Nie generalizuj automatycznie na nieznany materiał matematyczny lub nowy język. Jeśli to możliwe, oddzielaj przerwy od czasu czytania, tak aby tempo odzwierciedlało zadanie. Jeśli podsumowanie z ukrytego źródła jest słabe, zmniejsz tempo planowania lub dodaj czas na wyjaśnienia, zamiast świętować szybkie, ale bezproduktywne przejście.

Adnotacja budżetowa

Dodaj minuty na stronę na notatki, pytania i odniesienia do źródeł. Nie ukrywaj tego czasu w optymistycznym oszacowaniu szybkości odczytu. Nakład pracy związany z adnotacjami może się różnić w zależności od typu przypisania.

Zdecyduj, co adnotacja ma osiągnąć, zanim przypiszesz do niej minuty. W przypadku artykułu seminaryjnego możesz potrzebować głównego twierdzenia, kluczowego dowodu, ograniczenia i jednego pytania do dyskusji. W przypadku rozdziału w podręczniku możesz potrzebować kilku podpowiedzi i sprawdzonego przykładu. Kopiowanie dużych fragmentów do notatek może pochłonąć całą sesję bez tworzenia żadnego wyniku. Umieść adnotację na małej próbce i wykorzystaj tę obserwację jako dodatek na stronę. Zachowaj odniesienia do stron źródłowych wraz z cytatami i twierdzeniami, aby późniejsze pisanie nie wymagało ponownego przeszukiwania dokumentu. Jeśli adnotacja jest już uwzględniona w zmierzonym tempie czytania, unikaj dwukrotnego liczenia tej samej pracy przy wprowadzaniu osobnego dodatku.

Przeczytaj obliczenia

Szacunki obejmują liczbę stron razy słowa na stronę podzielone przez słowa na minutę oraz czas dodawania adnotacji. Następnie dzieli obciążenie pracą na dostępne dni i zaokrągla limity w górę.

Rozważmy trzydzieści stron po trzysta słów na stronie przy stu pięćdziesięciu słowach na minutę. Czas czytania wynosi dziewięć tysięcy podzielonych przez sto pięćdziesiąt, czyli sześćdziesiąt minut. Dodanie dwóch minut adnotacji na stronę dodaje kolejne sześćdziesiąt minut, co daje szacunkową liczbę dwóch godzin przed przerwami lub nieoczekiwanymi trudnościami. Nominalny limit na trzy dni wynosi dziesięć stron i czterdzieści minut dziennie. Ten przykład pokazuje, dlaczego ignorowanie adnotacji może zmniejszyć o połowę widoczne obciążenie pracą. Zanim zaufasz wynikom, sprawdź każdą jednostkę: strony należą do pola strony, słowa na stronę pod względem gęstości, a minuty na stronę w adnotacji. Jeśli wynik jest nieprawdopodobnie mały, zamiana danych wejściowych jest często bardziej prawdopodobna niż cudowne zwiększenie szybkości odczytu.

Zaplanuj jednostkę dzienną

Przetłumacz limit stron na konkretną sekcję rozdziału lub argument. Naturalny punkt zatrzymania może nieznacznie spaść przed lub po obliczonym zliczeniu. Zachowaj znaczenie, zamiast zatrzymywać się w połowie wyjaśnienia.

Zamień limit na nazwane sekcje, a nie na samą liczbę stron. Jeśli dziesięć stron kończy się w połowie kłótni, przeczytaj do rozsądnej granicy i dostosuj następnego dnia. Rozpocznij każdą część pytaniem dotyczącym celu, np. „Jakie dowody potwierdzają wniosek autora?” Zakończ krótkim wyjaśnieniem własnymi słowami i odniesieniem do strony zawierającej jeden ważny przykład. Zachowaj oznaczenie następnej sekcji, aby jutrzejsza sesja rozpoczęła się bez wyszukiwania. Kiedy trudny fragment pochłania cały budżet, zapisz, gdzie zawiodło zrozumienie, zamiast udawać, że limit został wyczerpany. Można wtedy przenieść lekturę o niższym priorytecie, poszukać wyjaśnień lub podzielić pozostały materiał na mniejsze zadania, zachowując termin widoczny w planie.

Sprawdź zrozumienie

Zamknij źródło i podsumuj główne twierdzenie, dowody i nierozwiązane pytanie. Jeśli nie możesz wyjaśnić materiału, dostosuj budżet na ponowne przeczytanie lub pracę wstępną.

Przydatny test zrozumienia polega na odtworzeniu organizacji tekstu, a nie tylko na rozpoznaniu wyróżnionych fraz. Podaj główne twierdzenie, określ dowody użyte na jego poparcie i podaj warunek lub ograniczenie. W przypadku fragmentu technicznego wyjaśnij, co oznaczają zmienne i dlaczego ma zastosowanie dana metoda. Porównaj wyjaśnienie ze źródłem i zaznacz konkretne pominięcia. Jeśli tekst odnosi się do warunku wstępnego, którego nie znasz, zaplanuj ograniczone zadanie wyjaśniające, zamiast czytać ten sam akapit w nieskończoność. Pozostaw nierozwiązane pytania dostępne w godzinach zajęć lub przyjęć. Sesja czytelnicza może być produktywna nawet wtedy, gdy kończy się dobrze zdefiniowanym pytaniem, pod warunkiem, że nie pomylisz dotarcia do ostatniej strony ze zrozumieniem wszystkich niezbędnych idei.

Ponowna kalibracja co tydzień

Porównaj szacowany czas z rzeczywistymi sesjami. Zaktualizuj założenia dotyczące gęstości, szybkości lub adnotacji, gdy rozbieżność się powtórzy. Celem jest wykonalny plan, a nie udowadnianie, że potrafisz czytać ze stałą szybkością.

Prowadź mały dziennik szacunkowego i rzeczywistego czasu wykonania kilku zadań. Zapisz rodzaj tekstu i zamierzony wynik, aby porównania miały sens. Jeśli artykuły w czasopismach wielokrotnie zajmują więcej czasu niż planowano, zrewiduj założenia dotyczące konkretnego artykułu, zamiast bezkrytycznie zmniejszać tempo każdego czytania. Zwróć uwagę, czy rozbieżność wynika z terminologii, rysunków, adnotacji lub przerw; każdy sugeruje inną korektę. Używaj zakresów, gdy zadania znacznie się różnią, i zachowaj bufor w pobliżu terminów grupowanych. Oceny przejścia na emeryturę nie opisują już przebiegu, zamiast traktować je jako stałe cechy osobowe. Praktycznym celem jest uzyskanie użytecznego zrozumienia i możliwych do prześledzenia notatek, pozostawiając jednocześnie wystarczająco dużo czasu na inne zajęcia i późniejsze ćwiczenia wyszukiwania.

Szablon planowania do kopiowania

Czytanie tytułu i stron:
Reprezentatywna próbka czasowa:
Słowa na minutę:
Minuty adnotacji na stronę:
Dzienne zakresy stron:
Pytania, na które należy odpowiedzieć:
Pozostała lektura:

Najczęstsze pytania

Jak wybrać prędkość czytania?

Zaplanuj reprezentatywny fragment zawierający notatki, które zamierzasz zrobić. Gęste dowody, nieznana terminologia i ilustracje wymagają innych założeń niż znany przegląd.

Czy kosztorys uwzględnia przerwy i ponowne czytanie?

Tylko w zakresie reprezentowanym przez wprowadzone czynniki i koszty ogólne. Dodaj realistyczne przerwy do swojego kalendarza i porównaj szacunki z gotową próbką, zanim zaplanujesz cały tydzień czytania.

Czy powinienem używać tej samej szybkości czytania dla każdego kursu?

Nie. Skalibruj, używając reprezentatywnego fragmentu dla każdego rodzaju materiału, zwłaszcza podczas przechodzenia między tekstem narracyjnym a argumentami matematycznymi.

Jak zaplanować czas na diagramy i notatki?

Oszacuj czas czytania na podstawie słów i szybkości, a następnie dodaj czas na adnotacje na stronie. Zwiększ ilość diagramów, praktycznych przykładów i sprawdzania nieznanych terminów.

Co się stanie, jeśli nie uda mi się dzisiaj dokończyć wszystkich przypisanych stron?

Wybierz strony potrzebne do następnych zajęć lub zadania, zapisz pozostałe i sprawdź kolejne kamienie milowe w ciągu rzeczywiście dostępnych godzin.