Ustalanie priorytetów przed egzaminami

Potwierdź zasady

Sprawdź wagę egzaminu, format i wszelkie wymagania dotyczące minimalnej liczby punktów. Nie polegaj na zapamiętanej polisie z innego kursu. Osobno zarejestruj oficjalne zasady dotyczące zaokrągleń i dodatkowych kredytów.

Zbierz w jednej notatce wagę, zakres, czas trwania, dozwolone materiały i wszelkie wymagania dotyczące zaliczenia końcowego. Ostateczna wartość trzydziestu procent bez dodatkowego progu stwarza inny problem planowania niż ocena, którą należy zdać niezależnie. Sprawdź, czy egzamin ma charakter kumulatywny i czy wszystkie tematy są jednakowo reprezentowane. Korzystaj z aktualnych oficjalnych wytycznych, zamiast polegać na wspomnieniach starszych uczniów lub formacie z poprzedniego roku. Jeśli instrukcja jest niejednoznaczna, napisz konkretne pytanie do zwykłego kanału wyjaśniającego kursu. Zadbaj także o widoczność zadań administracyjnych: liczy się lokalizacja, godzina rozpoczęcia i wymagany sprzęt, ponieważ plan przygotowawczy jest przydatny tylko wtedy, gdy możesz uczestniczyć i ukończyć ocenę w odpowiednich warunkach.

Oblicz cel

Wprowadź ukończone kategorie, a ostateczną pozostaw bez oceny. Porównaj kilka ocen z kursu docelowego. Traktuj uzyskany wymagany wynik końcowy jako wkład w planowanie, a nie prognozę.

Użyj kalkulatora ocen, aby odróżnić pożądany wynik od arytmetyki potrzebnej do jego osiągnięcia. Załóżmy, że ukończona praca zapewnia pięćdziesiąt dwa punkty z kursu, a końcowa praca zapewnia czterdzieści procent. Osiągnięcie ogółem osiemdziesięciu wymaga dwudziestu ośmiu dodatkowych punktów, co odpowiada siedemdziesięciu procentom wyniku końcowego w prostym modelu ważonym. To obliczenie nie mówi, jakie jest prawdopodobieństwo, że siedemdziesiątka będzie konieczna, ani ile czasu będzie wymagało studiowanie. Porównaj kilka scenariuszy docelowych i zanotuj, z jakich założeń politycznych korzysta każdy z nich. Jeśli wynik przekracza sto, przed zmianą priorytetów sprawdź dane wejściowe i oficjalne zasady. Miej na uwadze rozsądny zakres możliwych wyników, zamiast organizować cały tydzień wokół jednego dokładnego wyniku, którego nie gwarantuje żadne narzędzie do nauki.

Zdiagnozuj bieżącą wydajność

Spróbuj zadać reprezentatywne pytania bez notatek. Zaznacz konkretne źródło każdego błędu: brakującą wiedzę, wybór metody, wykonanie lub zarządzanie czasem. Każdy wymaga innej praktyki.

Wybierz mały zestaw diagnostyczny, który przedstawia zadania egzaminu, a nie tylko rozdział, który najbardziej Ci się podoba. Spróbuj tego samego rodzaju materiałów, z których będziesz mógł korzystać. Zaznacz, gdzie każde rozwiązanie zawiodło: zrozumienie pytania, wybór metody, przypomnienie faktu, wykonanie obliczeń lub zakończenie na czas. Pusta odpowiedź i prawie poprawna odpowiedź z błędem jednostkowym sugerują różne kolejne kroki. Zachowaj oryginalną próbę, aby móc ją porównać z późniejszą. Jeśli zestaw ćwiczeń jest wyjątkowo wąski lub łatwy, nie traktuj jego wyniku jako wiarygodnej prognozy. Jego natychmiastową wartością jest identyfikacja konkretnych luk, które mogą pomóc w ograniczonej liczbie sesji powtórkowych.

Zważ tematy

Skorzystaj ze wskazówek dotyczących oceny, aby zidentyfikować obszary o wysokiej wartości. Unikaj spędzania całego tygodnia na przyjemnym temacie, zaniedbując warunek wstępny pojawiający się w wielu pytaniach.

Utwórz mapę tematów, korzystając z programu nauczania, efektów uczenia się i wskazówek dotyczących oceniania. Zaznacz tematy, które wspierają wiele innych zadań, takich jak interpretacja wykresu lub wybór testu statystycznego. Warunek wstępny może zasługiwać na uwagę, nawet jeśli nie pojawia się jako samodzielne pytanie. Unikaj przypisywania dokładnego prawdopodobieństwa tematom bez dowodów; Często wystarczające jest proste rozróżnienie pomiędzy materiałem rdzenia, materiału pomocniczego i opcjonalnego. Sprawdź, czy pytania praktyczne nie dotyczą nadmiernie znanego obszaru i nie pozostawiają luki w innym miejscu. Jeśli znaczniki są wyraźnie określone, użyj ich jako jednego sygnału wejściowego obok bieżącego wykonania. Sama wysoka ocena nie oznacza, że ​​dany temat powinien pochłonąć cały pozostały czas, jeśli potrafisz już go rzetelnie rozwiązać w odpowiednich warunkach.

Oszacuj wysiłek w zakresie poprawy

Wybierz luki, które możesz realistycznie wypełnić w pozostałych sesjach. Krótka korekta koncepcyjna może rozwiązać kilka problemów; zapamiętywanie dużej, niepowiązanej talii może mieć niewielki efekt.

Oszacuj poprawę w kategoriach konkretnego zadania naprawczego. „Przejrzyj termodynamikę” jest zbyt duże, aby można je było porównać z inną opcją; „przepracuj konwencję znaków i rozwiąż dwa zmienione przykłady” ma możliwy do opanowania zakres. Preferuj poprawki, które dotyczą powtarzających się błędów w kilku pytaniach, mając jednocześnie świadomość, że niektóre główne luki wymagają więcej czasu niż pozostaje. Nie myl łatwego zadania z zadaniem o dużej wartości tylko dlatego, że jego wykonanie daje pewność. Po jednej ukierunkowanej korekcie wypróbuj nowy przykład i sprawdź, czy błąd się zmienił. Jeśli postęp jest ograniczony, określ warunek wstępny lub poproś o wyjaśnienie, zamiast powtarzać to samo rozwiązanie w nieskończoność. Celem ustalania priorytetów jest rozważne wykorzystanie dostępnych sesji, a nie obiecywanie, że każda słabość może zniknąć przed egzaminem.

Przydziel codzienną pracę

Użyj harmonogramu rewizji jako punktu wyjścia, a następnie dostosuj oceny i wyniki diagnostyczne. Waga oceny według stopnia trudności i terminu nie obejmuje pełnej struktury oceny.

Przełóż listę priorytetów na codzienne bloki z próbą, informacją zwrotną i późniejszym sprawdzeniem. Dziewięciominutowa sesja może obejmować krótką diagnostykę, czterdzieści minut korekty jednej metody, przerwę poza założonym budżetem i zmianę problemu w celu przetestowania korekty. Zarezerwuj trochę czasu na inne kursy, których terminy będą obowiązywać podczas powtórki. Użyj trudności osoby planującej i wagi ostatecznych terminów jako przybliżonego przydziału, a następnie dostosuj go do dowodów na mapie tematów. Zapisz, dlaczego zmieniłeś sugerowany podział, aby jutrzejsze decyzje były zrozumiałe. Jeśli jakiś blok zostanie pominięty, usuń lub odłóż zadanie o niższym priorytecie, zanim skompresujesz wszystko na następny dzień. Wiarygodny harmonogram jest bardziej przydatny niż obszerna lista, która się nie mieści.

Ćwicz w odpowiednich warunkach

Jeśli egzamin tego wymaga, uwzględnij pracę w określonym czasie lub w formie zamkniętej. Sprawdź rozwiązania później i powtórz błędy w nowej formie. Znajomość sprawdzonego przykładu nie jest tym samym, co samodzielne działanie.

Dopasuj warunki ćwiczeń do umiejętności, którą chcesz ocenić. Podczas uczenia się nowej metody korzystaj z pracy nielimitowanej, a następnie wprowadzaj limity czasowe, gdy będziesz w stanie ją dokładnie wykonać. W przypadku egzaminu zamkniętego ukryj notatki podczas próby; w przypadku egzaminu z otwartą książką przećwicz skuteczne wyszukiwanie niezbędnych informacji bez kopiowania całego rozwiązania. Zmień liczby, konteksty lub kolejność pytań, aby rozpoznanie znanej strony nie zadziałało. Następnie sprawdź ukończoną próbę i zapisz najwcześniejszy błędny krok, ponieważ późniejsze błędy mogą być konsekwencją tej jednej decyzji. Jeśli skończy się czas, przed wybraniem ukierunkowanego środka sprawdź, czy problemem był wybór metody, płynność obliczeń lub zbyt długie spędzanie czasu na jednym elemencie.

Zrób ostateczną listę recenzji

Zachowaj zwięzłość nierozwiązanych błędów i możliwość podjęcia działań. Unikaj zastępowania ostatniej sesji treningowej skomplikowanym formatowaniem. Zaoszczędź czas na weryfikację tematów, które już zidentyfikowałeś jako istotne.

Zbuduj ostateczną listę recenzji na podstawie błędów, które nadal mają znaczenie, z jedną akcją obok każdego. „Podać założenia przed zastosowaniem tego równania” można natychmiast zastosować; „Wiedzieć wszystko o rozdziale siódmym” nie jest. Dołącz kilka udanych tematów, aby sprawdzić, czy priorytetowe prace nie zastąpiły całej konserwacji. Zamroź skomplikowane zmiany organizacyjne w okresie poprzedzającym egzamin, aby pozostały czas spędzić na materiałach, które już znasz. Potwierdź logistykę i przygotuj dozwolone zasoby zgodnie z oficjalnymi instrukcjami. Ogranicz ostatnią recenzję i odróżnij nierozwiązane pytania od sprawdzonych roszczeń. Po egzaminie zachowaj listę błędów, jeśli materiał jest przydatny w późniejszych kursach, ponieważ tymczasowy termin oceny niekoniecznie oznacza koniec przydatności wiedzy leżącej u podstaw egzaminu.

Szablon planowania do kopiowania

Egzamin / data / znaczenie:
Aktualne dowody mistrzostwa:
Ocena docelowa i wymagana liczba punktów:
Wymagana luka:
Zadanie praktyczne o najwyższej wartości:
Przydzielone minuty:
Nowe dowody po praktyce:

Najczęstsze pytania

Czy priorytetem powinienem być tylko kurs z najbliższym egzaminem?

Weź pod uwagę datę egzaminu, wagę oceny, aktualne luki i dostępny czas. Dokładny termin ma znaczenie, ale małe zadanie o niewielkim wpływie nie powinno automatycznie wypierać głównego nierozwiązanego warunku wstępnego.

Co oznacza niemożliwy wymagany wynik końcowy?

Wymagany wynik powyżej dostępnego maksimum oznacza, że ​​przy wprowadzonych wagach i założeniach nie można osiągnąć celu. Sprawdź ponownie program nauczania i dane wejściowe, a następnie wybierz realistyczny cel zamiast planować na podstawie niemożliwego wyniku.

Czy najbliższy egzamin zawsze powinien zajmować cały mój czas?

Nie. Weź pod uwagę wagę, trudność, aktualne umiejętności i wymagania wstępne wraz z ostatecznym terminem. Zachowaj część ćwiczeń na późniejsze egzaminy, które w innym przypadku zostałyby zaniedbane.

W jaki sposób oceny docelowe mogą wpływać na priorytety powtórek?

Sprawdź wynik wymagany w pozostałych ocenach, a następnie porównaj wysiłek z prawdopodobną korzyścią. Obliczenie celu stanowi podstawę do podjęcia decyzji; nie przewiduje wyników egzaminu.

Kiedy powinienem przestać czytać ponownie i zacząć ćwiczyć pytania?

Wypróbuj wcześniej pytanie zamknięte. Skorzystaj z nieudanego kroku, aby określić, co wymaga ponownego przeczytania, a następnie spróbuj zadać nowe pytanie, aby sprawdzić, czy korekta została przeniesiona.